Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 21 2018

lonelypassenger

Chciałbym tak
pić z Tobą lampkę wina
po ciężkim dniu

oglądać tandetne filmy
z Twoją głową
na moich kolanach

wyjeżdżać do rodziny
we dwójkę
a potem na wspólne wakacje
co roku

tak z Tobą żyć
ustabilizować się na tyle
żeby co dzień widzieć Twoje oczy
i patrzeć na nie i doceniać
że zgodziły się przyjąć moje 
na zawsze.

— Marta Masłyk
Reposted fromMsChocolate MsChocolate viawiks wiks
lonelypassenger
Reposted frombluuu bluuu viacziczi cziczi
lonelypassenger
9910 8f98 390
Reposted fromheroes heroes viacziczi cziczi
lonelypassenger
Reposted fromshakeme shakeme viacziczi cziczi
lonelypassenger
9798 ddb2 390
Reposted fromisilme isilme viacziczi cziczi
lonelypassenger
Życie nie kończy się tam, gdzie popełniasz błąd.
— Kobietanakonkretach
lonelypassenger
8484 2527 390
Reposted fromcurlydarcey curlydarcey viacziczi cziczi
lonelypassenger
8137 d607 390
Reposted fromfungi fungi viatobecontinued tobecontinued
lonelypassenger
To głupie. Chcę być szczęśliwy, ale uporczywie myślę o rzeczach które mnie smucą. Jestem ambitny, ale zbyt często wpadam w pułapkę lenistwa. Nie lubię się, ale jednocześnie kocham to kim jestem. Pragnę uwagi, ale odrzuciłem wiele osób, którym na mnie zależy.
Najgorsze jest to, że wymagam od innych by wiedzieli kim jestem, jednocześnie sam nie mając o tym pojęcia.
Reposted frompensieve pensieve viatobecontinued tobecontinued
lonelypassenger
1195 55d6 390
Reposted frompiehus piehus viatobecontinued tobecontinued
lonelypassenger
lonelypassenger
Reposted frombluuu bluuu viatobecontinued tobecontinued
lonelypassenger
Wspomnienia z biegiem czasu cukrzeją jak miód. Nikt nie oszuka cię bardziej niż one.
— Żulczyk, Wzgórze psów
lonelypassenger
Do niektórych znajomości trzeba dorosnąć,
nie tylko po to,
by w nie wejść
ale też po to -
by umieć je zakończyć.
— "List w butelce"
lonelypassenger

Masz pełne prawo czuć się zagubiony. Masz pełne prawo nie mieć zielonego pojęcia, czego chcesz od życia. Masz pełne prawo nie wiedzieć, która ścieżka prowadzi do Twojego celu i masz je także do tego, by iść setką dróg, zanim któraś z nich doprowadzi Cię tam, gdzie chcesz/musisz być. Masz pełne prawo by sfiksować na punkcie czegoś jednego dnia i nie móc na to patrzeć nazajutrz.

Prawda jest taka, że masz prawo robić wszystko, co dobre dla Ciebie, bo jesteś młody, to TWOJE życie i nie przeżyłeś jeszcze nawet ułamka tego, co Cię czeka.

Co chcę Ci powiedzieć? Ciesz się podróżą przez życie. Pij tanie wino z plastikowych kubków ze współlokatorami na podłodze Waszego mieszkania. Idź na spacer i zgub się w jakimś tajemniczym miejscu, ukrytym przed oczami innych ludzi. Napisz szkic powieści, którą pragniesz opowiedzieć. Potem napisz kolejny. I trzeci.

Pozwól sobie na złamane serce. Pozwól sobie także na negatywne emocje, które będą Tobą targać. Ale nie daj im się pochłonąć. Przekształć je w pozytywną energię do działania i przekonanie, że będzie ok. Przetrwasz to.

Nie zastanawiaj się dokąd te chwile Cię zaprowadzą. Nie daj się pochłonąć lękowi, że nie wiesz dokąd zmierzasz. By to wiedzieć, potrzebujesz mapy, a mapa jest kompletnie bezużyteczna, jeśli nie jesteś gotowy na odkrywanie.

Eksploruj świat. Odkrywaj siebie. Odkryj nowe pasje i zainteresowania. Idź na zajęcia z czegoś, o czym nigdy byś nie pomyślał, że w ogóle mogłoby Ci się spodobać. Przyjmij każde zaproszenie. Nie śpij długo w nocy. Wstawaj wcześniej. Wyjdź ze swojej strefy komfortu.

Obojętnie, co robisz – nie poddawaj się. Nie panikuj, że masz 20 lat i nie wiesz, dokąd zmierza Twoje życie. Nikt w Twoim wieku tego nie wie. A niektórzy się tego nie dowiedzą jeszcze długo. I nic w tym złego. Wszystko w swoim tempie.

Poddaj się podróży i ciesz się z każdego osiągniętego celu. Wsiąknij w to. Doświadczaj każdej emocji, która się w związku z tym pojawia. Nie zapominaj jak to jest, gdy czujesz się zagubiony, kiedy już odnajdziesz siebie. Zachowaj otwarty umysł i naucz się patrzeć na świat oczami innych.

Świetnie sobie radzisz, jestem tego pewna. I wszystko w końcu będzie ok. Po prostu się temu poddaj. I podróżuj.

May 20 2018

lonelypassenger
Nie podam pani przepisu na miłość. Nam się po prostu zdarzyła. Że otwieramy rano oczy i chce nam się ze sobą być. Mówię: zrobisz mi kawę? I mąż wychodzi z psem, ale jeszcze zdąży mi zrobić kawę i na tę kawę czasami się przysiada. A ja się wałkonię, bo nie muszę wstać. Pyta: co robisz dzisiaj? To i to. A ty? A ja to i to. To fajnie. To są rzeczy najprostsze.
— Dorota Kolak
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viamikrokosmos mikrokosmos
lonelypassenger
lonelypassenger
lonelypassenger
Byłam już kiedyś w tym miejscu, mówię sobie. Byłam już bardziej samotna, bardziej niepocieszona, bardziej zrozpaczona niż teraz. Już tutaj byłam i przetrwałam. Tym razem też jakoś przez to przejdę.
— Tehereh Mafi "Dar Julii"
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl